Blog
Gamma-verf

Gamma-verf voor buiten de lijntjes

Ik ben Meike en ik heb een zwak voor bouwmarkten (Hallo Meike). Die zwak heb ik geërfd van mijn vader denk ik, want hij deed niets liever dan op zijn vrije vrijdagmiddag naar de Gamma rijden voor één betonspijkertje. Thuisgekomen ontdekte hij dan een hele familie betonspijkertjes achter in de schuur, maar dat maakte niet uit. De Gamma, dat was een uitje.

Gamma-excuus

Dus toen ik gisteren besloot dat het trappengat best wat VT-woneriger kon, had ik daarmee een uitstekend Gamma-excuus te pakken (overigens kan ik als bouwmarkt-afficionado de bouwmarkt-voor-meisjes Karwei ook erg waarderen). Ik zag een enorme, hebberigmakende muur met kleurkaartjes en toen kwam het. De kleuren hadden geen nummer, maar een naam. En daar heb ik – naast bouwmarkten – ook een zwak voor, net als blogcollega Sheila.

Borreltijd met kabouters

Je ziet het gewoon voor je, het creatieve proces dat hieraan vooraf is gegaan. Eerst lekker mindmappen met het marketingteam, daarna nog een potje brainstormen met de creatieven en toen moesten er nog 246 kleuren en naderde de deadline. Ik vermoed dat toen iemand voorzichtig het woordenboek opperde. Want Apres ski voor een wittint, dat begrijp ik. Maar Stichting voor een tintje witter? Of Kabouter voor paars-blauw, Installeer voor zacht-geel of Borreltijd voor turquoise? Zodat je, als je je buren rondleidt na de verbouwing, moet uitleggen dat de muren nu Pannenkoek met een vleugje Zeepaardje zijn. Of Supergirl met Tandpasta.

Geen Madrid maar Impuls

Ik koos uiteindelijk toch niet voor Madrid, maar voor het groen-blauwe ‘kleurconcept’ Impuls. Een impuls om snel weer naar de Gamma te crossen voor rollers en verfbakjes. Slim, die bouwmarktjongens.